Κορονοιός και παγκόσμια οικονομία

Ίσως η πιο σημαντική επίπτωση του κορονοιού  να είναι οι επιπτώσεις του στην παγκόσμια οικονομία με πιθανές συνέπειες μια νέας ύφεσης και όχι τόσο ο  κίνδυνος για την δημόσια υγεία. Σύμφωνα με τον Bloomberg το πλήγμα του ιού για την Κινεζική οικονομία εκτιμάται στα 140 δις$, με κύριους αποδέκτες τα εκατομμύρια των Μικρών και Μεσαίων Επιχειρήσεων και την Απασχόληση.

Η «καραντίνα» που επιβλήθηκε σε περιφέρειες των 50 και 30 εκατ. κατοίκων όπως οι Hebei και Zhejiang όπου εκδηλώθηκαν τα πρώτα κρούσματα, έχει επιφέρει ήδη σημαντικά πλήγματα στον τομέα των μεταφορών αλλά  και σε εξωστρεφείς τομείς της Κινεζικής οικονομίας, με επιπτώσεις στην παγκόσμια «εφοδιαστική αλυσίδα». Σύμφωνα με το Κινεζικό Υπουργείο Μεταφορών οι εγχώριες μετακινήσεις μειώθηκαν κατά 82% σε σχέση με πέρυσι  την ίδια περίοδο με μόνο τον τομέα των εγχώριων αερομεταφορών να έχει ακυρώσει ήδη 20 εκατομμύρια εισιτήρια  κόστους 2,86 δις $ .

ΑΠΟΝΟΜΗ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟΥ _Πάντειος 07.03.2020

Η αξιολόγηση με άριστα μιας διδακτορικής διατριβής* αποτελεί αναμφίβολα ιδιαίτερη στιγμή ηθικής ικανοποίησης για την αναγνώριση από την ακαδημαϊκή κοινότητα της συμβολής ενός πονήματος στην έρευνα και στην επιστημονική γνώση της χώρας.

Οι δυνατότητες δημιουργίας θέσεων απασχόλησης και διαμόρφωσης συνθηκών κοινωνικής ασφάλειας στο επίπεδο της μικρο-περιφέρειας, σε συνθήκες κρίσης της Παγκοσμιοποίησης ,υποχώρησης της Δυτικής Ηγεμονίας και γεωπολιτικής αστάθειας, αποτελεί στη διαπραγμάτευση μου στοίχημα συλλογικής επιβίωσης. Με παραδείγματα που αντλώ από την Αρχαία Πόλη, τις Κοινότητες της Τουρκοκρατίας, την ιστορική παράδοση του συνεργατισμού αλλά και τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα της «από-παγκοσμιοποίησης», επιχείρησα να αναδείξω σύγχρονες δυνατότητες ανα-χωροθέτησης του Κοινωνικού Κράτους, συνδέοντας τες με την αναγκαιότητα ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου, εστιασμένου στην ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση.Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον επιβλέποντα Καθηγητή της Παντείου κο Θόδωρο Σακελλαρόπουλο για τη πολύτιμη βοήθεια του, τα μέλη της τριμελούς συμβουλευτικής επιτροπής αλλά κι αυτά της επταμελούς για την τελική κρίση τους. Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους συνέβαλαν σ αυτή την προσπάθεια εκούσια ή ακούσια στον επαγγελματικό μου χώρο, στις κοινωνικές και πολιτικές μου δραστηριότητες αλλά κι σε αυτούς που επέδειξαν ανοχή στην προσωπική μου ζωή.

*Τοπικά σχέδια Δράσης για την Απασχόληση και την Κοινωνική Συνοχή-Προς ένα Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φεντεραλισμό

Πράσινο New Deal

Αν παρακολουθούσε κάποιος την εισήγηση του Υπουργού Άδωνη Γεωργιάδη στην  ημερίδα για το νέο ΕΣΠΑ της περιόδου 21-27 στις 17/1 στο Μέγαρο Μουσικής, θα εντυπωσιαζόταν από τις αναφορές  του στα ζητήματα της Πράσινης Ανάπτυξης. Το στίγμα  έδωσε αρχικά  ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και υπεύθυνος για τον Ευρωπαϊκό τρόπο ζωής Μαργαρίτης Σχοινάς αναφερόμενος  σε ποσοστό της τάξεως  των 2/3 των νέων πόρων που θα διατεθούν στις οικολογικές εφαρμογές και στην έξυπνη οικονομία! Οι δηλώσεις αυτές συνάδουν επίσης με τις δεσμεύσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη όταν από το βήμα της συνόδου Κορυφής του ΟΗΕ για το κλίμα τον Σεπτέμβριο του 2019, αναφέρθηκε στο σχέδιο από- λιγνιτοποίησης της Ελλάδας ήδη από το 2028, πολύ πιο γρήγορα δλδ από όλες τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες! Ακόμα τέλος κι αυτή η επιλογή της νέας Προέδρου της Δημοκρατίας κας Σακελαροπούλου  προερχόμενης από το  Συμβούλιο της Επικρατείας σχετίζεται σαφώς  με το στίγμα της στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος και παρά τις όποιες επικρίσεις εγείρουν αποφάσεις της για την συνέχιση των εξορύξεων στις Σκουριές  η την εγκυρότητα κάποιων Μνημονιακών ρυθμίσεων. Εγκαινιάζουμε  άρα ένα νέο ενάρετο αναπτυξιακό κύκλο με τα χαρακτηριστικά της «βιώσιμης & αειφόρου ανάπτυξης» μετά από μια μακρά περίοδο παρασιτισμού και ύφεσης;  Στον αντίλογο, η επιμονή στις εξορύξεις και στις έρευνες για φυσικό αέριο και πετρέλαιο, οι γιγάντιες ανεμογεννήτριες στις κορυφές των βουνών αλλά και οι κοινωνικές αναδιαρθρώσεις που προκάλεσε η μαζική φυγή των νέων επιστημόνων και η αθρόα εισαγωγή οικονομικών μεταναστών από την Ασία και την Αφρική, δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελπίδας για μια νέα «ποιοτική αναπτυξιακή στροφή» . Τι συμβαίνει λοιπόν;

Με αφορμή το Κοινωνικό Μέρισμα

Σε 250 χιλιάδες  δικαιούχους πρόκειται να καταβληθεί φέτος το ποσό των 170 εκατ € του Κοινωνικού μερίσματος  που αντιστοιχεί σε περίπου 700€ ανά  οικογένεια δικαιούχων.  Κριτήρια καταβολής  η πολυτεκνία, η ανεργία - μακροχρόνια του ενός γονέα ή βραχυχρόνια των δύο- καθώς και η ύπαρξη προστατευόμενου μέλους ΑμΕΑ, σε συνδυασμό με εισοδηματικά κριτήρια. Το συνολικό ύψος της δαπάνης κι ο αριθμός των δικαιούχων  που κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα από τις προηγούμενες χρονιές -τον Δεκέμβριο πχ του 2018, 1.65 εκατ άτομα έλαβαν ποσά ύψους από 200 έως 1.200 ευρώ- έγινε αντικείμενο «ανθρωπιστικής» κριτικής από την αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ. Το κυβερνόν κόμμα αντιτείνει σωρευτικές παρεμβάσεις για τα πληττόμενα μεσαία και χαμηλότερα στρώματα που περιλαμβάνουν μειώσεις του ΕΝΦΙΑ, εμπροσθοβαρή χορήγηση του επιδόματος πετρελαίου θέρμανσης καθώς και κάποιες  φορο-ελαφρύνσεις στο πρόσφατο φορολογικό νομοσχέδιο.

Εκδήλωση ΑΡΔΗΝ Ελληνο-τουρκικά

Προσπαθώντας να συμβάλλουμε στην εγκυρότερη ενημέρωση, στο ξεπέρασμα του φόβου και της ηττοπάθειας  και στην απαραίτητη ενότητα του λαού μας απέναντι στους τυχοδιωκτισμούς της Άγκυρας που έχει προ πολλού υπερβεί τις «κόκκινες γραμμές»,  το Κίνημα Άρδην διοργανώνει απόψε -12 Δεκεμβρίου- στις 19:30, στην Ξενοφώντος 4,  εκδήλωση με θέμα:

Θα μιλήσουν:

Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας

Βασίλειος Μαρτζούκος, αντιναύαρχος ε.α. – πρόεδρος ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Άγγελος Συρίγος, βουλευτής

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Νίκος Ντάσιος.

Θα μας τιμήσετε με την παρουσία σας

Αν θέλουμε να αποφύγουμε τον πόλεμο….

Είναι αναμφίβολα θετική και έχει την υποστήριξη όλων μας η κινητοποίηση της Ελληνικής διπλωματίας , των αρμόδιων Υπουργών και του Πρωθυπουργού για καταγγελία στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε των νέων τυχοδιωκτισμών της Άγκυρας, με την υπογραφή του «Μνημονίου Τουρκίας –Λιβύης». Μια συμφωνία που έρχεται σε κατάφορη αντίθεση με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας αφού εν τοις πράγμασι καταργεί την υφαλοκρηπίδα των Ελληνικών νησιών του Ν Ανατολικού Αιγαίου και της Κρήτης ενώ καθιστά Τουρκικό νησί το Καστελόριζο!

Είναι προφανώς σημαντική η υποστήριξη των Ελληνικών θέσεων από την Γαλλία, την Ιταλία –εσχάτως και την Ολλανδία!- (όχι όμως τη «φιλότουρκη» Γερμανίας), μέρους των ΗΠΑ –εκτός Προέδρου Τράμπ-, της Ρωσίας -παρά την συνεργασία Πούτιν –Ερντογάν-, του Ισραήλ της Αιγύπτου και βεβαίως της μερίδας εκείνης της Λιβύης υπό τον στρατηγό Χαφτάρ.

Όμως τίποτα απ όλα αυτά δεν είναι αρκετά για να αποτρέψουν ένα πολεμικό επεισόδιο και την περεταίρω εκτράχυνση της Τουρκικής επιθετικότητας. Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει περιθώριο  40 ημερών από την κύρωση αυτής της συμφωνίας να καταγγείλει επίσημα το Μνημόνιο Τουρκίας –Λιβύης  και να υποβάλλει στον ΟΗΕ νέα οριοθετημένη ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας Κύπρου και Αιγύπτου, με την απαιτούμενη διπλωματική πίεση προς την τελευταία. Αυτή η κίνηση θα έστελνε την διένεξη Ελλάδας Τουρκίας στη Χάγη και το εκεί δικαστήριο θα αποφάσιζε τελεσίδικα για την νομιμότητα των ΑΟΖ. Η κίνηση αυτή θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών και να τύχει της πλήρους στήριξης της αντιπολίτευσης και του συνόλου του Πολιτικού Κόσμου. Κάθε αδράνεια η υπαναχώρηση καθιστά την Κυβέρνηση και τα Πολιτικά κόμματα υπόλογα για ότι θα συμβεί.

Αναπτυξιακό Νομοσχέδιο;

Για ακόμα μια φορά κατατίθεται προς ψήφιση ένα αναπτυξιακό νομοσχέδιο με βασικό αναπτυξιακό κριτήριο τo εργασιακό κόστος   χωρίς  να λαμβάνει δλδ υπόψη του τις ιδιαίτερες συνθήκες αποικιοποίησης της χώρας καθώς και το υποκείμενο που μπορεί να επωμιστεί την αναπτυξιακή διαδικασία.

Ακόμα όμως πιο ελλειμματική  είναι η στάση των συνδικάτων που συμπεριφέρονται σαν να μην έχουν επιβληθεί 3 Μνημόνια με μόνιμη επιτροπεία, φτωχοποίηση των μεσαίων   στρωμάτων και διάλυση των εργασιακών σχέσεων στον ιδιωτικό τομέα. Η επίθεση στις κλαδικές συμβάσεις των οποίων θα υπερισχύουν οι επιχειρησιακές σε περιπτώσεις κινδύνου πτώχευσης μιας επιχείρησης, αποτελεί  ένα γκρίζο σημείο του νομοσχεδίου, δεδομένης της απουσίας ελεγκτικών μηχανισμών που να είναι σε θέση να αξιολογούν την κατάσταση κινδύνου μιας επιχείρησης ώστε να αποφεύγονται τυχόν αυθαιρεσίες. Το δεύτερο επίμαχο ζήτημα που αφορά στο προαπαιτούμενο του 50+1% του αριθμού των εργαζομένων προκειμένου να ληφθεί απόφαση για απεργία, είναι προφανές ότι αποτελεί χτύπημα στις συνήθεις συνδικαλιστικές  πρακτικές υπο-αντιπροσώπευσης των εργαζομένων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για κινητοποιήσεις στις Γενικές Συνελεύσεις. Αναφερόμαστε στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα , τις  τράπεζες και συγκεκριμένους κλάδους των οποίων οι εργαζόμενοι έχουν ακόμα μια μορφή συνδικαλιστικής εκπροσώπησης. Παρά τις δυσκολίες της εφαρμογής του μέτρου των ηλεκτρονικών ψηφοφοριών, οι συνδικαλιστικοί φορείς θα όφειλαν, εφόσον ενδιαφέρονταν για την αντιπροσωπευτικότερη λήψη των  αποφάσεων,  να συζητήσουν την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου, για παράδειγμα στα Πανελλαδικά σωματεία ή σε όσα εκπροσωπούν εργαζόμενους με εκ περιτροπής ωράρια.  Όμως τα ισχνά δημοκρατικά αντανακλαστικά τους αποδεικνύονται όταν  οι γενικές απεργίες  με ελάχιστη συμμετοχή οδηγούν σε παράλυση του αστικού ιστού 2 φορές μέσα σ ένα 10μερο και ουδείς ενδιαφέρεται για τον κοινωνικό αντίκτυπο!