Στο στενό της Μυκάλης.

 

Αντικρύζοντας από το μπαλκόνι του δωματίου μου την ερυθρά ημισέληνο τούτες τις μέρες του Ιούλη συνειδητοποιώ την ευθραυστότητα των ορίων, όπως τουλάχιστον αυτά διαμορφώθηκαν μετά τα τραγικά συμβάντα του 1922, σε τούτη την εσχατιά του Αιγαίου.

Στην αρμονία αυτού του σμιλευμένου από το φως Μεσογειακού τοπίου γεννήθηκε η μαθηματική λογική του Πυθαγόρα και η συνέχεια της σκέψη του παρήγαγε τον ηλιοκεντρισμό του Αριστάρχου, το θεμέλιο της επιστημονικής σκέψης του Κοπέρνικου. Στο αγνάντεμα της θάλασσας έγινε η σύλληψη της αταραξίας, ως ηθική ζωής στον Επίκουρο και η υπέρβαση του φόβου του Θανάτου πολύ πριν την ελπίδα της Ανάστασης του Θεανθρώπου.

Νέο χωροταξικό για την βιομηχανία και τα Logistics.

Ενώ ο δημόσιος λόγος μονοπωλείται σχεδόν αποκλειστικά από τα νεότευκτα και το υπό εκκόλαψη κόμμα, τις δημοσκοπήσεις, την κοινωνική βία και τους λαγοκέφαλους, αποσιωπώνται παντελώς κυοφορούμενες θεσμικές ρυθμίσεις που θα καθορίσουν την βιομηχανική και ενεργειακή παραγωγή της χώρας στις επόμενες δεκαετίες. Ο λόγος για το νέο ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τις ΑΠΕ και το αντίστοιχο για την βιομηχανία και την εφοδιαστική αλυσίδα, που βρίσκονται αυτή την περίοδο σε δημόσια διαβούλευση.

Το στοίχημα του Ελληνικού.

Στάθηκα εξ αρχής κριτικά έναντι της κυοφορούμενης αστικής ανάπλασης στα 6,5 χιλιάδες στρέμματα που απελευθερώθηκαν από την μεταφορά του αεροδρομίου στο Ελληνικό για τρεις λόγους:

1. Την κυοφορούμενη επέκταση του υπερ-τουριστικού μοντέλου της «Αθηναϊκής Ριβιέρας» ως βασικού αναπτυξιακού μοντέλου του λεκανοπέδιου, με προσέλκυση πλουσίων για μόνιμη ή εποχιακή διαμονή. Η όξυνση των κοινωνικών και χωρικών ανισοτήτων καθιστούν προβληματικά τα όποια επιχειρήματα της κατασκευάστριας εταιρίας περί βιωσιμότητας του μοντέλου. Αλώστε έχουμε γίνει μάρτυρες των οικονομικών πληγμάτων που έχουν υποστεί τα αντίστοιχα πολυτελή τουριστικά θέρετρα των μοναρχιών του Περσικού Κόλπου με τον εν εξελίξει πόλεμο στο Ιράν.

Επιδείνωση των σχέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ και εθνικές απειλές.

 

Η επιβεβαίωση του έντονου διαπληκτισμού μεταξύ Τραμπ - Νετανιάχου δεν αποτελεί πρόσχημα αλλά πραγματική επιδείνωση των σχέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ, συνέπεια του εξελισσόμενου φιάσκου της πολεμικής επιχείρησης στο Ιράν. Οι Ιρανοί εκμεταλλευόμενοι την δεινή θέση του Αμερικανού προέδρου επιβάλλουν όρους στις διαπραγματεύσεις για το άνοιγμα των στενών του Ορμούζ, μεταξύ των οποίων το σταμάτημα των Ισραηλινών επιχειρήσεων στο Νότιο Λίβανο. Εξέλιξη που θα σήμαινε το πολιτικό τέλος του Νετανιάχου, αφού μετά την αποτυχία του στόχου της ανατροπής του καθεστώτος του Ιράν και οι δυο πληρεξούσιοι του, Χεζμπολαχ και Χαμάς, θα διατηρήσουν, παρά τις σημαντικές απώλειες τους, την στρατιωτική παρουσία στην περιοχή και θα συνεχίσουν ν αποτελούν απειλή για το Ισραήλ.

ΑΡΔΗΝ Τ. 137

Σήμερα, μια ακόμα ημέρα μνήμης για τον Ελληνισμό με υψηλούς συμβολισμούς, κυκλοφορεί το 137ο τεύχος του περιοδικού ΑΡΔΗΝ (Μάρτιος – Μάιος 2026). Ευρισκόμενοι σε μια περίοδο πλανητικών ανακατατάξεων, το περιοδικό περιλαμβάνει δυο αφιερώματα: α. το φιάσκο Τραμπ στον πόλεμο κατά του Ιράν, που προμηνύει μια παρατεταμένη κρίση της Αμερικανικής ηγεμονίας, αν δεν συμβούν σημαντικές ανατροπές στο πεδίο και ιδιαίτερα στο Ορμούζ και β. την συμμαχία του κινήματος MAGA με την τεχνο-ολιγαρχία της Silicon Valley που προσδίδει χαρακτηριστικά νέο-φεουδαρχίας στο αναπτυξιακό μοντέλο της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης.

Στο τεύχος θα διαβάσετε επίσης κείμενα σχετικά με την ρευστότητα του πολιτικού συστήματος και τα σκάνδαλα που το ταλανίζουν, με την ιστορία και τον πολιτισμό, καθώς και αναφορές σε νέες κυκλοφορίες βιβλίων.

Το ΑΡΔΗΝ χρειάζεται την οικονομική στήριξη σας σε μια περίοδο πρωτοφανούς κρίσης στην αγορά των εντύπων. Αγοράστε ένα τεύχος για εσάς ή για έναν φίλο/η σας από τα περίπτερα ή τα βιβλιοπωλεία ή γραφτείτε συνδρομητές. Με 35 ευρώ εξασφαλίζετε έντυπη συνδρομή για 5 τεύχη, ή, αν προτιμάτε, 20 ευρώ για ηλεκτρονική συνδρομή 5 τευχών. Για τις επιχειρήσεις υπάρχει η δυνατότητα διαφήμισης με χαμηλές τιμές. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στα τηλ: 2103826319- 6973183842 ή στείλτε e-mail στο perardin@gmail.com.

29.05.2026

ΕΛΑΣ

 

Ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια σύγχρονη εκδοχή του Ντοστογιεφσκικού Σταυρόγκιν της εγχώριας πολιτικής σκηνής. Διχαστικός, αμετανόητος, βαθιά μηδενιστής, ταυτισμένος με την εξουσία, που όταν δεν του την προσφέρει το δικό του κόμμα δεν έχει κανένα πρόβλημα να το υπονομεύσει -αρχικά μέσω Κασελάκη- και εν τέλει να το διαλύσει! Αντιλαμβανόμενος ότι η προπαγάνδα των Ρωσικών δικτύων στην εσωτερική αντιπολίτευση έχει διαμορφώσει ένα κλίμα ανορθολογικής εχθροπάθειας, επανέρχεται ως συνεχιστής της πιο σκοτεινής εμφυλιο-πολεμικής περιόδου στην οποία παραπέμπει η επιλογή του ονόματος του νέου προσωποπαγούς κόμματος του.

Ελιτ-Αλητ

 

Πέρα από τα θριαμβευτικά της κατάκτησης των τίτλων, θα άξιζε ν αντιληφθούμε το ποιόν των ανθρώπων που αποτελούν την σύγχρονη ελίτ της χώρας. Αυτούς που διαμορφώνουν τα νέα πρότυπα για την νεολαία μας μέσω των αθλητικών ομάδων, του εσμού των τρολς των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των δημοσιογράφων των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών ιδιοκτησίας τους. Ιδιαίτερα δε αυτών που ασκούν αντικυβερνητική προπαγάνδα επενδύοντας σε κάθε αμετανόητο ή νεόκοπο ναρκισσιστή που θα σώσει δήθεν την χώρα, επικαλούμενος την κάθαρση και την δικαιοσύνη για να ηγηθεί νέων ή παλαιών σε νέα συσκευασία, θνησιγενών κομμάτων ευκαιρίας.