Τις προάλλες με ρώτησε φίλος σε διαδικτυακή
συζήτηση, πως συνάδουν αυτά που υποστηρίζω σήμερα στις αναρτήσεις μου, με την
ενεργή συμμετοχή μου στα κοινωνικά και οικολογικά κινήματα της δεκαετίας του
80;
Απαντώ λοιπόν εν μέρη με αφορμή
τα τρέχοντα:
Το κίνημα των Ιρανών γυναικών με
το συμβολικό κάψιμο της μαντίλας και το κόψιμο των μαλλιών, μετά την αποτρόπαια
δολοφονία της 22χρονης Κούρδισας από την «αστυνομία ηθών» του καθεστώτος,
αποτελεί πραγματικό κοινωνικό κίνημα κατά της γυναικείας καταπίεσης και του
κρατικού αυταρχισμού στον μουσουλμανικό κόσμο, συνέχεια των φεμινιστικών και
νεολαιίστικων κινημάτων της Δύσης και των εξεγέρσεων που ακολούθησαν
ρατσιστικών δολοφονιών όπως για παράδειγμα του Λούθερ Κίνγκ, του Μάλκομ Χ ή
….του Σωτήρη Πέτρουλα.
