3 Πίνακες

 

1. «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» Ευγενιος Ντελακρουά, 1826.

Η αγέρωχη αλληγορική μορφή της γυναίκας, σύμβολο της Ελλάδας που στέκει πάνω στα ερείπια του Μεσολογγιου με χέρια ανοιχτά και με την ελπίδα της μελλοντικής Ελευθερίας, την ώρα που ο εχθρός στεριώνει την σημαία του σε γκρίζο φόντο. Ο πίνακας εκτίθεται στο πρόσφατα (2023) ιδρυθέν εξαιρετικό Ξενοπούλειο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσολογγιου έως τις 30.11.2026 μετά από παραχώρηση του Μουσείου Καλών Τεχνών του Μπορντώ.

2. Η έξοδος του Μεσολογγίου» Θεόδωρος Βρυζάκης, 1853. Η έξοδος της 10ης προς την 11η Απριλίου 1826 σε τρία επίπεδα:

Στο πρώτο οι πολεμιστές της φρουράς της πόλης με καθαρές φορεσιές (ιστορικό γεγονός), ένεκα της Κυριακής των Βαιων, δίνουν την ύστατη μάχη με την Ελληνική σημαία σε ελαφρά κλήση προς τα κάτω, προδιαγράφοντας την πτώση της πόλεως.

Στο κάτω επίπεδο η φωτισμένη ημισέληνος και η σημαία του κατακτητή σκιαγραφούν την Τουρκική κατάκτηση πάνω στα πτώματα των υπερασπιστών της.

Στο άνω επίπεδο, το θεολογικό, η αναμονή των ψυχών των πεσόντων από τον Θεό και τους αγγέλους.  

3. «Η θυσία της μάνας» Εμίλ ντε Λανσάκ 1828. Μια εξαιρετική εικαστική τεχνοτροπία της στιγμής που η μάνα ετοιμάζεται να στρέψει το ξίφος στο ανοιχτο στήθος της λίγο μετά την αφαίρεση της ζωής του παιδιού της για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων ενώ δίπλα της κείτεται το νεκρό σώμα του δολοφονημένου άντρα της από τον κατακτητή. Στο βλέμμα του παιδιού που σβήνει ανάλογα με την γωνία θέασης του πίνακα, αποτυπώνεται η αιώνια απορία γι αυτή την τραγική πράξη της μάνας του που του έδωσε και του πήρε τη ζωή.

Αγοράστηκε από το Μουσείο του Λούβρου από την Έλενα Βενιζέλου, η οποία τον δώρισε στον Δήμο Μεσολογγίου παρά την αντιδικία της με τον τότε Δήμαρχο Μεσολογγίου Ευαγγελάτο, την στιγμή της δημοπρασίας.

Οι πίνακες εκτίθενται στο Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο Μεσολογγίου. Ο πίνακας του Βρυζάκη παραχωρήθηκε από την Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών για τα 200 χρόνια από την Έξοδο.

1.11.2026