Η αντιπαράθεση των δυο πρώην
πρωθυπουργών για τα Ελληνο-τουρκικά έχει ιδιαίτερη σημασία ως προς την
προσέγγιση της σημερινής παρ-όξυνσης των Τουρκικών διεκδικήσεων εις βάρος μας.
Η στρατηγική Σημίτη συμπυκνώνεται στο δόγμα του κατευνασμού, στην Ευρωπαϊκή
πορεία της Τουρκίας και στην επίλυση των διαφορών μας στο διεθνές δικαστήριο, ενώ
κατά τον Καραμανλή πέραν της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας δεν υφίσταται άλλη
διαφορά με την Τουρκία και κανένα
διεθνές όργανο δεν νομιμοποιείται να αποφανθεί για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
