Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά….

 

Τίποτα ποιο επιβαρυντικό για την αβάσταχτη ψυχική μας ελαφρότητα από την εργαλειακή αντιμετώπιση της ζωής στο σήμερα. Ένα ολόκληρο σύστημα είναι δομημένο στην παρότρυνση του ανθρώπου από την νηπιακή του ηλικία στο να επιλέγει δεξιότητες και τρόπους ώστε να μπορεί μελλοντικά να επιβιώσει στον επιδερμικό υλικό μας κόσμο. Αυτή η τυραννική παρότρυνση από την οικογένεια οδηγεί αντίθετα στην ηθική κατάρρευση, στην γνωσιολογική εκπτώχευση και στην ψυχική ευθραυστότητα των παιδιών.

Επιτελικό Κράτος, Τοπική Αυτοδιοίκηση και διαφθορά

 

Το έλλειμμα του επιτελικού Κράτους

Η μεταρρύθμιση του 2019 έθετε  την ανάγκη συντονισμού των επιμέρους πολιτικών σ’ ένα κεντρικό αναπτυξιακό στόχο, επιχειρώντας να  τεθεί τέλος στην αποσπασματικότητα μέτρων και πολιτικών ανά Υπουργείο. Η ενιαία Κυβέρνηση δοκιμάστηκε επιτυχημένα την περίοδο της πανδημίας, στον Έβρο, αλλά και στην μετέπειτα πορεία ψηφιοποίησης σημαντικού ποσοστού κρατικών υπηρεσιών και στην επανέναρξη των αμυντικών προγραμμάτων.   

Ασίνην τε…Ασίνην τε!

 

Τίποτα σε τούτο το ομιχλώδες τοπίο με την συνεχιζόμενη βροχή δεν προμηνύει την Άνοιξη που φαίνεται πως χάνεται στο γύρισμα των εποχών. Και κατά πως λέει κι ο ποιητής: «..υπάρχουν άραγε εδώ που συναντιέται το πέρασμα της βροχής του αγέρα και της φθοράς υπάρχουν, η κίνηση του προσώπου το σχήμα της στοργής εκείνων που λιγόστεψαν τόσο παράξενα μες στη ζωή μας; ….ή μήπως όχι δεν απομένει τίποτε παρά μόνο το βάρος η νοσταλγία του βάρους μιας ύπαρξης ζωντανής εκεί που μένουμε τώρα ανυπόστατοι λυγίζοντας σαν τα κλωνάρια της φριχτής ιτιάς….». Κι όσο θ αποζητούμε σ αγάλματα, εικόνες και σπασμένες πέτρες, γγίζοντας κάποτε με τα δάχτυλα μας την αφή του « ο βασιλιάς της Ασίνης ένα κενό κάτω απ την προσωπίδα παντού μαζί μας, κάτω από ένα όνομα: «Ασίνην τε…Ασίνην τε…» Γ. Σεφέρης Ασίνη, καλοκαίρι 1938.

Καλό μήνα!

Ναύπλιο, Τολό, Μάιος 2026