Έχω αναφερθεί πολλές φορές στις αιτίες των πλημμυρών,
ιδιαίτερα όταν τα καιρικά φαινόμενα πλήττουν το λεκανοπέδιο της πρωτεύουσας. Η
ανθρωπογενής κλιματική κρίση δημιουργεί έντονα καιρικά φαινόμενα με μεγαλύτερη
συχνότητα και με υψηλές ποσότητες νερού να πέφτουν σε λίγο χρόνο. Η επέκταση
του τσιμέντου των κατοικιών, που έχουν ξεπεράσει τις 2,16 εκατ σύμφωνα με την
απογραφή του 2021, εις βάρος του πρασίνου, συνεχίζεται από την Δυτική έως την
Ανατολική Αττική και ιδιαίτερα στα Νότια προάστια με τα εξελισσόμενα
mega-project της Αθηναϊκής Ριβιέρας. Η άσφαλτος για την εξυπηρέτηση των 3,5
εκατομμυρίων ΙΧ και των 500 χιλ φορτηγών, κάλυψε τα ρέματα που έγιναν δρόμοι.
Τα βουνά της Αττικής έχασαν το 40% της δασοκάλυψης τους απο το 2017, λόγω
αυθαίρετης δόμησης και των πυρκαγιών του καλοκαιριού. Αποτέλεσμα το νερό που
πέφτει μη βρίσκοντας διέξοδο διαφυγής, γίνεται όλο και περισσότερο ορμητικό. Η
παραμέληση των υποδομών κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, η
αποσπασματικότητα των νέων έργων και το έλλειμμα μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής
αντιπλημμυρικής προστασίας που να βασίζεται στα φυσικά οικοσυστήματα,
επιτείνουν το συνολικό πρόβλημα.
