Ανοχύρωτo λεκανοπέδιο.

 

Έχω αναφερθεί πολλές φορές στις αιτίες των πλημμυρών, ιδιαίτερα όταν τα καιρικά φαινόμενα πλήττουν το λεκανοπέδιο της πρωτεύουσας. Η ανθρωπογενής κλιματική κρίση δημιουργεί έντονα καιρικά φαινόμενα με μεγαλύτερη συχνότητα και με υψηλές ποσότητες νερού να πέφτουν σε λίγο χρόνο. Η επέκταση του τσιμέντου των κατοικιών, που έχουν ξεπεράσει τις 2,16 εκατ σύμφωνα με την απογραφή του 2021, εις βάρος του πρασίνου, συνεχίζεται από την Δυτική έως την Ανατολική Αττική και ιδιαίτερα στα Νότια προάστια με τα εξελισσόμενα mega-project της Αθηναϊκής Ριβιέρας. Η άσφαλτος για την εξυπηρέτηση των 3,5 εκατομμυρίων ΙΧ και των 500 χιλ φορτηγών, κάλυψε τα ρέματα που έγιναν δρόμοι. Τα βουνά της Αττικής έχασαν το 40% της δασοκάλυψης τους απο το 2017, λόγω αυθαίρετης δόμησης και των πυρκαγιών του καλοκαιριού. Αποτέλεσμα το νερό που πέφτει μη βρίσκοντας διέξοδο διαφυγής, γίνεται όλο και περισσότερο ορμητικό. Η παραμέληση των υποδομών κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, η αποσπασματικότητα των νέων έργων και το έλλειμμα μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής αντιπλημμυρικής προστασίας που να βασίζεται στα φυσικά οικοσυστήματα, επιτείνουν το συνολικό πρόβλημα.

Η Περιφέρεια Αττικής αναφέρεται σε 158 αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα συνολικού προϋπολογισμού 1,2 δισ. ευρώ. Από αυτά έως το 2025 ξεκίνησαν μόλις 54 ενώ τα υπόλοιπα 104 βρίσκονται σε στάδιο μελέτης και θα δρομολογηθούν μέχρι το τέλος του 2028. Εργολαβίες εκατομμυρίων που διατηρούν τα πελατειακά δίκτυα των ημετέρων εργολάβων με παρατάσεις συμβάσεων που καθυστερούν στην υλοποίηση τους λόγω επαναλαμβανόμενων ενστάσεων, από αντικρουόμενα συμφέροντα. Σ αυτή την καθυστέρηση ας προστεθεί ο λαβύρινθος της αντιπλημμυρικής προστασίας μεταξύ Δήμων, Περιφέρειας και Υπουργείου Κλιματικής κρίσης, ακριβώς για να αποφεύγονται οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες. Ποιος δήμαρχος και ποιος υπουργός θα έπαιρνε την πολιτική ευθύνη, για παράδειγμα των κατεδαφίσεων αυθαίρετων σ ένα ρέμα ή του ξηλώματος ενός δρόμου για την αποκατάσταση της φυσικής ροής του νερού; Πόσο μάλλον ποιο πολιτικό σύστημα θα συναινέσει και θα σχεδιάσει ένα σχέδιο αποκέντρωσης με μεταφορά της πρωτεύσας προκειμένου η πόλη να βρει το χαμένο της Μέτρο;

Η Κυβέρνηση έχει επενδύσει σχεδόν αποκλειστικά στο 112, που παρά την αναμφισβήτητη χρησιμότητα του για την προειδοποίηση των πολιτών, λειτουργεί εν τέλη ως μηχανισμός ατομικοποίησης της ευθύνης. Όμως όταν στα δεδομένα προστίθενται απώλειες ανθρώπινων ζωών, όπως των δυο συνανθρώπων μας που χάθηκαν άδικα στην προχθεσινή νεροποντή, η επικοινωνιακή διαχείριση παύει να είναι επαρκής. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η πρωτεύουσα της χώρας και οι υποδομές της παραλύουν στο πρώτο καιρικό φαινόμενο, γεγονός που μαρτυρά πολιτική αδυναμία για την ουσιαστική πρόληψη της ασφάλειας των πολιτών στην περίοδο της πολυ-κρίσης.

Το λεκανοπέδιο κάθε φορά που θα έρχεται ένα ανάλογο φαινόμενο - κι αυτό θα συμβαίνει όλο και πιο συχνά-, θα μετατρέπεται σε μια λεκάνη που θα αδειάζει με όλο και μεγαλύτερη δυσκολία. Και οι πολίτες θα προσπαθούν με τα ατομικά τους μέσα να προστατεύσουν την περιουσία τους και την ζωή τους, ξορκίζοντας το ενδεχόμενο να βρεθούν στο λάθος σημείο την λάθος στιγμή…

23.01.2026