Έχουμε τονίσει πολλάκις ότι ο Μαρξισμός κατέστη δια του δικαιωματισμού και των ανοιχτών συνόρων, το δεκανίκι της παγκοσμιοποίησης ήδη από την δεκαετία του 90. Αποτέλεσμα, ο μετασχηματισμός της κοινωνικής βάσης των αριστερών κομμάτων από τον παραδοσιακό «εργάτη μάζα» και του πληβείους που στράφηκαν στην ακροδεξιά, προς τους οργανικούς διανοούμενους, τις μειονότητές και τους μετανάστες.
Ο μετασχηματισμός αυτός απέκτησε και την οικονομική του βάση όταν προστέθηκαν οι ροές των πετροδολαρίων από την Σαουδική Αραβία αρχικά και το Κατάρ στη συνέχεια, προς τον Δύση, ενισχύοντας οικονομικά τον αποδομισμό της woke κουλτούρας. Επιπλέον όταν τα δουλεμπορικά κυκλώματα της Τουρκίας με ενορχηστρωτή των Ερντογαν πρόσφεραν υψηλές απολαβές στους επαγγελματίες των Ευρωπαϊκών ΜΚΟ για την διαφύλαξη των «ανοιχτών συνόρων» για τους μουσουλμάνους μετανάστες. Στην εξίσωση προστέθηκε η μετά το 2015 στρατηγική συνεργασία Ερντογαν-Πούτιν ώστε να καταστεί η Τουρκία μετά το Ιράν πυρηνική δύναμη στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Αυτά εν πολλοίς ερμηνεύουν τον αφωνία της Αριστεράς στην συνεχιζόμενη εγκληματική πρακτική του Πούτιν στην Ουκρανία με την εξόντωση αμάχων, την καταδίκη ολόκληρων περιοχών χωρίς ηλεκτρισμό και θέρμανση την περίοδο του χειμώνα, την απαγωγή παιδιών κοκ. Αντιστρόφως, δεν υπήρξε μέρα που να μην γίνει δημόσια εκδήλωση καταδίκης των Ισραηλινών, επαναφέροντας την φασιστικής εμπνεύσεως συλλογική ευθύνη για τις επίσης εγκληματικές ενέργειες του Νετανιάχου στην Γάζα, ως αντίποινα στην απάνθρωπη τρομοκρατική ενέργεια της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου. Ούτε βεβαίως πραγματοποιήθηκε κάποια πορεία διαμαρτυρίας από τους Αριστερούς ανθρωπιστές για τα πάνω από 30.000 θύματα της πρόσφατης αιματηρής καταστολής των μουλάδων στο Ιράν, είτε για τις γενναίες Ιρανές γυναίκες που η σωματική τους ακεραιότητα καθορίζεται απ’ τους πόντους του χιτζαμπ στο κεφάλι τους. Παρά μόνο όταν ξεκίνησαν οι Αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις καθιστώντας τους «προοδευτικούς» τους έσχατους απολογητές της ισλαμικής σκοταδιστικής θεοκρατίας που θα πρέπει να διατηρηθεί πάση θυσία στην εξουσία του Ιράν!
Ο Δυτικός πολιτισμός κι η αποικιοκρατία του ήταν πράγματι μια απεχθής περίοδος για πολλούς ιθαγενείς λαούς εκτός Δύσης. Η διαφορά με τον ανατολικό δεσποτισμό είναι ότι εντός δύσης επιτράπηκε έστω και με σκληρό τίμημα η ανάδειξη ενός κριτικού πολιτικού Λόγου που συνέθεσε την στρεβλή μας Δημοκρατία. Να θυμίσουμε τέλος ότι ως Ελληνισμός υποστήκαμε πολλά από τους Δυτικούς μας συμμάχους, ήδη από το 1204, με ποιο πρόσφατη την οικονομική εξόντωση από τα Γερμανικά Μνημόνια. Όμως τις απανωτές συρρικνώσεις ο οικουμενικός ελληνισμός τις υπέστη στην περιοχή της Μικράς Ασίας, της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής, των Βαλκανίων, του Πόντου και της Κύπρου, απ’ το Ισλαμικό ξίφος και τον Σταλινισμό. Μάλιστα στην περίπτωση της Κύπρου, σε αγαστή συνεργασία με την Αγγλική αποικιοκρατία.
14.03.2026 (δημοσιεύτηκε στην Huffpost και στην Ιστοσελίδα ΑΡΔΗΝ-ΡΗΞΗ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου