Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ.

 

Μια από τις πλέον εμβληματικές γυναίκες του 20^ου αιώνα πέρασε στο πάνθεον των αθανάτων.  Κίνητρο για την  απόκτηση των γνώσεων αποτέλεσε η στέρηση του βιώματος της ιδιαίτερης Μικρασιάτικης πατρίδας και το τραύμα του 22, επιδιώκοντάς -όπως η γενιά του 30- ν’ αντισταθμίσει την γεωγραφική συρρίκνωση  με μια υψηλή πνευματική σύνθεση. 

Σε μια ιστορική περίοδο που η Αγγλική ιστορική σχολή της έδρας Κοραή των Τουνμπη, Τζένκις και Μάνγκο αμφισβητούσαν την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού και καθιστούσαν το Βυζάντιο εφάμιλλο του σκοταδισμού, εκείνη το ανέδειξε ως την πρώτη Ευρωπαϊκή αυτοκρατορία, ακολουθώντας τον Ελληνικό δρόμο του Παπαρρηγόπουλου  και τον «ένδοξο βυζαντινισμό» του Καβάφη. Πολέμια κάθε μορφής δεσποτισμού και απολυταρχίας μαζί με τους υπολοίπους της γενιάς των Ελλήνων φιλοσόφων της Γαλλίας -Καστοριάδης , Παπαιωάννου, Αξελός κα– ανέδειξε σ’ όλη της την πορεία, από την ΕΠΟΝ και το φοιτητικό κίνημα του Μάη του 68 ως την Πρυτανική έδρα της Σορβόννης και τις δεκάδες διαλέξεις της, το αίτημα της δημοκρατίας και της ελευθερίας ως τα δομικά στοιχεία του Ελληνικού αντιστασιακού πνεύματος.

Σήμερα που το έλλειμμα παιδείας και προτύπων αποτελεί την μεγαλύτερη απειλή για τους νέους  η  Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ αποτελεί αντίδοτο του μηδενισμού και της παρακμής. Και σε τούτα τα χρόνια που ο πολιτισμός και η ταυτότητα αποτελούν καθοριστικά στοιχεία για την επανα-θεμελιώση της Ευρωπαϊκής ενότητας, επί ποινή εξαφανίσεως έναντι των νέων δεσποτισμών σε Ανατολή και Δύση, το έργο της αποτελεί τεράστια παρακαταθήκη.

Περήφανοι και ευγνωμονούντες!

17.02.2026