Είδα την παράσταση σε μια κατάμεστη αίθουσα στην Άρτα με θεατές όλων των ηλικιών. Ερμηνεύω αυτή την αθρόα λαϊκή προσέλευση για την θέαση της ταινίας ως μια βαθύτερη αναζήτηση του κόσμου για την μεγάλη πολιτική προσωπικότητα όπως και στην ανάγκη άντλησης θετικών προταγμάτων από την παράδοση, αντίδοτο της περιρρέουσας σημερινής παρακμής στο δημόσιο λόγο.
Το παράδειγμα του ανιδιοτελούς ηγέτη που όχι μόνο δεν είδε την πολιτική ως μέσο οικονομικής και κοινωνικής ανέλιξης αλλά αντίθετα πρόσφερε στον εθνικό προϋπολογισμό την περιουσία του, ξαφνιάζει θετικά. Το εθνικό όραμα συνυφαίνεται με την κοινωνική δικαιοσύνη και ο κυβερνήτης γίνεται ο «μπαρμπα Γιάννης» για τον λαό όπως άλλωστε συμβαίνει μ’ όλες τις μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες του νεότερου βίου μας (Κουμουνδούρος, Βενιζέλος).
Για τα ιστορικά γεγονότα που θα πρέπει να γνωρίζει ο θεατής προκειμένου να κατανοήσει καλύτερα την ροή της ταινίας, παραπέμπω στο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, 1821-2021, Ρέκβιεμ ή Αναγέννηση (Εναλλακτικές Εκδόσεις) και στα σχετικά αφιερώματα στην ιστοσελίδα του ΑΡΔΗΝ:
Θα ήθελα εδώ να σταθώ μόνο σε δύο σημεία:
• Στο επίκαιρο όραμα του Καποδίστρια για τον Ελληνισμό ως πνευματικό και εκπαιδευτικό μέγεθος που θα δημιουργεί για την Ανθρωπότητα μια σωτήριον ισορροπία, κατανοούσα - η Ελλάς- το νόημα της μυστικοπαθούς ζωής της Ανατολής, ενώ θα εισδέχεται το εκλεπτυσμένον πνεύμα των Ευρωπαίων.
• Στο πολιτικό εγχείρημα, που στοίχησε και την ζωή του, για την ίδρυση ενός σύγχρονου-νεωτερικού Κράτους, βρίσκοντας αντιπάλους τους κοτζαμπάσηδες, για τους οποίους η απόσειση του Τουρκικού ζυγού σήμαινε την περεταίρω εδραίωση των φεουδαρχικών φοροεισπρακτικών τους προνομίων, υπό την στήριξη της ανταγωνίστριας ναυτικής δύναμης, Αγγλίας.
Σήμερα ένα αντίστοιχο μέγεθος Ηγέτη που δεν ευρίσκεται ούτε στην Κυβερνούσα παράταξη ούτε περισσότερο στην υπαρκτή ή στην εκκολαπτόμενη αντιπολίτευση, θα επεδίωκε την πραγμάτωση του ανολοκλήρωτου του 21 μ’ έναν θεσμικό και κοινωνικό εκσυγχρονισμού που θα αντιμετώπιζε την παρασιτική μας ενσωμάτωση στην Δύση ενώ ταυτόχρονα δεν θα επέτρεπε την μετατροπή της χώρας σε δορυφόρο του Ρωσικού Κόσμου και στους σύγχρονους Μέτερνιχ.
Θερμές ευχαριστίες στον κ. Σμαραγδή για το κέντρισμα που προκάλεσε στην συλλογική μας συνείδηση, το παράδειγμα του οποίου θα πρέπει να ακολουθήσουν και νεότεροι σκηνοθέτες. Εξαιρετική η πρωτοβουλία του Προέδρου του Ελληνο-αμερικανικού Εθνικού συμβουλίου για την συμβολική τοποθέτηση του αγάλματος του πρώτου Κυβερνήτη στην Βουλή των Ελλήνων που ευελπιστώ να βρει άμεση ανταπόκριση.
Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες.
07.01.2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου